Remich 2: Het natuurreservaat Haff Reimich

Tijdens onze reis van 2015 verkenden we intensief de Luxemburgse Moezel. De tweede dag gingen we bijgevolg naar het zuiden naar de streek rond Remich. Samengevat bestond het programma van deze dag uit het natuurreservaat Haff Reimich – Remich – Nennig en Berg.

We verbleven zoals ieder jaar in de Luxemburgse Osling waardoor we wel wat kilometers moesten rijden, maar dit viel best te doen langs de rivieren. We volgden de Sûre (= Sauer) en voorbij Echternach begonnen we al de borden te zien van de appelfeesten. Dat de Moezel ook bekend stond voor appels wist ik nog niet, maar er wordt blijkbaar niet alleen wijn verbouwd. Al snel bereikten we het algemeen knelpunt op onze route, Wasserbillig! Ooit één van de grotere dorpen van het Kwartier van Grevenmacher, maar vandaag voornamelijk een oord van tankstations en grote winkelkavels die tegen dit grensdorp aanliggen. Eens Wasserbillig voorbij ziet men meer de wijngaarden langs de Moezel.

275_015

Al snel bereikten we Remich en reden we verder door langs de Moezel naar het Natuurreservaat van Haff Reimich nabij het dorp Remerschen. We parkeerden onze wagen ongeveer bij het bezoekerscentrum en maakten vervolgens een wandeling van 4,6km.

Toen wij er waren was het bezoekerscentrum “Biodiversum” nog in volle opbouw. Haff Remich bestaat uit een verzameling van waterplassen,die vooral in trek zijn bij watervogels en natuurfotografen. Op de achtergrond ziet men steeds de wijngaarden wat wel enkele mooie zichten op de omgeving geeft. De paden hadden wel iets kunstmatig en er zijn verschillende kijkhutten om de vogels te bewonderen. Het jammere was wel dat ik geen telelens bij had waardoor ik niet zo’n goede foto’s heb kunnen trekken van vogels die verder weg zaten.

275_004

275_003275_005

Tijdens de wandeling kwamen we op een gegeven moment bij allemaal kleine vogeltjes aan de oever van één van de meer noordelijke plassen. We wandelden verder,toen we plots vlak boven ons hoofd een sperwer deden opschrikken. Deze maakte zich snel uit de voeten, maar wij waren ook even hard geschrokken als hem.

Nabij één van de kijkhutten was er veel watermunt te vinden. Op sommige plaatsen werden we duizelig door de vertering van de rottende bladeren in het water en de opstijgende “moerasdampen”. Het was dan ook oktober.

In het oosten weken we af van het wandelpad en bezochten daar een Romeins monument.

275_006275_007

Advertenties