Ramstein is een kasteelruïne aan de weg tussen Kordel en de stad Ehrang. Het is het beginpunt van veel wandelingen door de bossen.
Beneden aan het kasteel is er een taverne waar het in de zomer heerlijk vertoeven is in de schaduw van de bomen.
De burcht werd onder de heerschappij van Keurvorst Boudewijn van Luxemburg in 1325 voltooid. Het kasteel werd uiteindelijk door de Franse legers van Louis XIV in 1689 vernietigd. Zoals de meeste burchten van Luxemburg hadden ook deze van Trier te lijden onder de expansiepolitiek van Frankrijk. Frankrijk probeerde daarbij aanspraak te maken op de Palts en Luxemburg bij Frankrijk te voegen. De ruïne van de woontoren is het enige wat er vandaag nog rest.
Aan de voet van de burcht begonnen we onze wandeling van 9 km door de bossen. We volgden daarbij het Römerpfad. Het is een pad langs meerdere bezienswaardigheden van de Romeinse Tijd.
Wij zijn geen getrainde wandelaars en sommige stukken zijn behoorlijk zwaar door de hellingen. Er zijn wel altijd stukken waar je terug op adem kunt komen waardoor we de wandeling naar moeilijkheidsgraad bij gemiddeld zouden indelen. Deze wandelweg wordt zeer goed aangeduid waardoor verloren lopen feitelijk onmogelijk is.
Wij begonnen onze wandeling aan de parking en de eerste 2 km gaat langs de watervallen. Over een afstand van ongeveer 2km loopt men langs een beek met meerdere watervallen. Anders dan de watervallen van Schiessentumpel lijkt er maar geen eind aan deze watervallen te komen. Als laatste moet men nog over twee hangbruggen en een helling op. De watervallen zijn het mooiste stuk van de wandeling.
Op de helling bloeide Kleine Maagdenpalm in grote getallen. In het bos zagen we verder Robertskruid, Vergeet-me-nietjes, Brunel, Lieve-Vrouwe-Bedstro,… We zagen veel bloemen, maar geen boshyacinten.
Eens we boven op de helling waren, moesten we nog een klein stukje wandelen tot bij de Romeinse Kopermijnen. Men ziet hier overal diepe schachten in de rotsen.
Vervolgens klommen we verder en kwamen zo in de velden nabij het dorp Butzweiler. Hier konden we even op adem komen. We volgden hier verder de bosrand.
Wordt vervolgd …
